به نام آنکه انسان را در زمان نیستی و علم ، در مکان فردوس آفرید..
به نام آنکه کالبد خاکی انسان را با روح اهورائی اش رنگ بخشید و سرانجام انسان ، آن موجودی شد که خدا خواست، موجودی با قابلیتِ اوج پیدا کردن .. چه زیباست ولادتِ انسانی که هنوز روح و جانش با گرد و غبارِ خاکستریِ زمانه رنگ نگرفته وبه تمام معنا پاک است..
موجودی که گناه نکرده و چه لطفی از این بالاتر که" تو" اولین کسی باشی که اورا در آغوش می گیری ودر اولین حرکت به او میگویی که به دنیا وارد شدی (  تبارک ا... احسن الخالقین)
ای ترنم بارانِ بهاری و ای نخستین شاهدِ خلقت ، روزت مبارک
 
               دلی به وسعت دریای کدر نمی خواهم 
               دلی به شفافیت یک لیوان آب کافیست
 پانزدهم اردیبهشت (5 may)، روز حهانی مامامبارک