درخت کهنسال سرو سنگان شهرستان خاش یکی از آثار ملی طبیعی این شهرستان می باشد که همه ساله گردشگران بسیاری را جذب می کند.

ارتفاع این درخت حدود ۳۰ متر و قطر تنه درخت ۳ متر است که همانند کوه تفتان این شهرستان به عنوان نماد استقامت بلوچستان می توان از آن نام برد.

این درخت زیبا که زربین نام دارد ، سبزی همیشگی آن جلوه‌ای خاص به طبیعت منطقه می‌بخشد. جوره اصلی زربین، مخروطی با گسترش افقی دارد؛ شاخه‌های جانبی آن نیز افقی هستند.

زرتشتیان به درختان سرو احترام خاصی قائل بودند از این رو این درختان را موبدان زرتشتی می‌کاشتند. بعد از اسلام برای اینکه این درخت از بین نرود مردم منطقه از آن به نام درخت میر عمر یاد می‌کردند و بعدها به نام سُل نامگذاری شد. در گذشته این درخت به عنوان زیاتگاهی بود که مردم برای زیارت به آن مراجعه می‌کردند و با بستن نخ و تکه پارچه مراد و خواسته‌های خود را از آن می‌طلبیدند.

در سال ۱۳۱۰ هجری شمسی شخصی به نام مولوی محمد عیسی از علمای دیوبند، برای دعوت اهالی منطقه به دین اسلام به این مکان می‌آید و برای از بین بردن بدعت پرستش درخت و دورکردن مردم از شرک، ساکنان منطقه را به سوی توحید و خدا پرستی فرا می‌خواند.

بعد از آن توسط مرحوم حاج امیر خان کرد در پای آن درخت مسجدی ساخته شد که مردم در آنجا به عبادت راز و نیاز با خداوند مشغول بودند و مدتی نیز به عنوان عیدگاه و مصلی مردم سنگان از آن استفاده می‌شد.
روستای سنگان بیشترین میزان بارندگی را بین سایر مناطق استان سیستان و بلوچستان دارد و یکی از دهستانهای آباد شهرستان خاش محسوب می شود بطوری که میوه های آن به ویژه ‘انار و انجیر’ در کشور از شهرت بالایی برخوردار است.