نیست لیـــلایی برایـــم درجــــهـــــان       مـــن به    قـــربان تو لیلا  مـی کنــم

اشـــک  چشمت را به سودای گــران      مــــرهـــم ودرمان دل   ها   می کنم

درکمـــــال التمـــــاس و  عــــاجــــــزی   بوسه گاهــــت را تمنــــا   می کــنم

خـــوش بـــود در نرگــس پر مــــهــرتو   لـــذت عشقی که ارضــا ء می کنـم

در نمـــازم حـــمـــد مـــی گویم تـــورا      سجـــده را بر  توتقــــــلا می کنــــم

کعبـــه ی این دل تویی وقت طــواف         در کنـــارت حج بــــر   پا می کنــــم

دردهـــــای کهــــنه ی نامـــهــــــربان    با نگاهت جمله امحاء     می کنـــم

هیچ مــــی دانی میان شعــــرخـــود      نام نیــکـــت را مــعـــما  می کنــــم

درمیــان  ذره هــــای  این  غــــــزل     مــادرم را من هــــویدا می  کنـــم